«دوتاري» مي خواهد به ادبيات روستايي تربت جام بپردازد. به ادبياتي غني كه موسيقي جان بخشي را در كنار خود رشد داده است.اين وبلاگ كاري تحقيقاتي نيست، بلكه حاصل شوقي قديمي است كه يادداشتهايي پراكنده را به دنبال داشته است.
براي خوانش شعر در اين گوشه شرقي کشور، بايد به چند نكته توجه كرد كه مهم ترين و پركاربرد ترين شان «ي» هايي است كه در آخر واژه مي آيند و با سكون به واژه بعد مي چسبند.تلفظ اين«ي»ها همانند واژه هاي «چاي» يا « آهاي » با سكون ميسر است.
خوانش صحيح شعرهاي روستايي جز با تسلط به لهجه مقدور نيست. لهجه همچنين كمك مي كند تا در بسياري از موارد اشكالات وزني يا قافيه اي، چندان پررنگ به چشم نيايد.
در وبلاگ «دوتاري» با حفظ اصالت ها، تا آن جا كه مقدور باشد و صورت شعر آسيب نبيند، كلمات به صورت درست و منطبق بر معيارهاي زبان فارسي نوشته مي شود.
عکس بالای ستون، تصویری از استاد عبدا... سرور احمدی است.
